خلوت تنهایی

امروز داشتم یه حساب و کتاب می کردم که ببینم روزای خوشی و نا خوشی هام چطورین

یه حساب سر انگشتی بهم نشون داد حدود 20 درصد خوش ، 30 درصد ناخوش و بقیه اش هم بی تفاوت

البته این آمار برای سه ماهه آخر امسال بود

کلا این روزا خوشی هست ولی ناخوشی ها اینقده پر رنگه که ادم فکر می کنه افسردگی گرفته

حقیقتش دیگه خسته شدم از همه چی و همه کس

یه وقتایی دعا می کنم که ای کاش اصلا اینترنت و کامپیوتر و شبکه ایی وجود نداشت

حالم الان از همه اینها به هم می خوره

ولی به اجبار هر روز صبح تا شب مجبورم جلوش بشینم و کارام رو بکنم

دیگه شبیه ربات شدم

دلم می خواست الان وسط یه جنگل بزرگ گم و گور میشدم

همین و بس